Puerto Natales

Chcąc odkryć słynny Park Narodowy Torres del Paine dotarliśmy do surowej, południowej Patagonii. Przelecieliśmy tanimi liniami Sky Airlines z Santiago do Punta Arenas, a stamtąd ruszyliśmy autokarem do miasteczka Puerto Natales.

Jest to węzeł turystyczny, który służy turystom z całego świata jako punkt wypadowy w piękne góry. Małe miasteczko jest bardzo malownicze i bardzo przypominało nam Norwegię. W trakcie naszego pobytu zależało nam na podejściu pod słynne wieże, którym park zawdzięcza swoją nazwę.

Naszą wędrówkę opisaliśmy tutaj. Chcieliśmy jednak spędzić więcej czasu w tym niesamowitym miejscu zanim ruszymy dalej w stronę Argentyny. Zdecydowaliśmy się na jednodniową wycieczkę, która zabrała nas w kilka wspaniałych punktów rozsianych dookoła masywu górskiego. Polodowcowe jeziora, dzikie guanako, wodospady, lodowce i przecudowne góry! To wszystko sprawiło, że ten dzień był wyjątkowy.

Puerto Natales

Charming Town

Wjazd do Torres del Paine

Park Narodowy jest oddalony od Puerto Natales o 2 godziny drogi samochodem lub autobusem. W miarę jak się do niego zbliżaliśmy, majestatyczny masyw górski rósł na horyzoncie. Wjeżdżając od zachodu najpierw podziwiamy trzy szczyty Torres del Paine, którym cały park zawdzięcza swoją nazwę. Zatrzymaliśmy się nad największym jeziorem okolicy – Lago Sarmiento, gdzie mogliśmy podziwiać granie, które widzieliśmy z bliska dzień wcześniej.

Sarmiento Lake

Guanako i Laguna Amarga

W drodze do wejścia do parku, mijaliśmy stada dzikich guanako. To kuzyni lam i alpak, które dobrze poznaliśmy w Peru. Ten gatunek zamieszkuje zimniejsze, surowe regiony Patagonii. Tutaj zwierzęta muszą zmagać się z niezwykle silnymi wiatrami i surowymi zimami. Nawet okoliczne drzewa są powyginane od stałego naporu powietrza. Na szczęście nasz przewodnik zarządzał częste postoje, więc mogliśmy wysiąść z busa i spokojnie sfotografować pasące się guanako. Kolejny punkt widokowy znajdował się na wzgórzu, nad jeziorem Laguna Amarga. Kolor wody jest w nim niezwykle zielony, bo jest ono zasilane wodą z lodowców, która niesie ze sobą dużo skalnego pyłu i minerałów.

Guanacos in their habitat

Heading to Torres del Paine

Wild Guanacos

Laguna Amarga

Masyw Cuernos del Paine

Wjeżdżając dalej w Park Narodowy Torres del Paine dostrzegliśmy, jak szybko zmieniają się widoki. Z każdej strony masyw górski wygląda inaczej, ale równie imponująco. Zostawiliśmy za sobą wieże, a przed nami wyrastały Cuernos del Paine czyli Rogi. Szczyty te są wyjątkowo wyżłobione przez potężne lodowce. Wystrzeliwują wysoko w powietrze i sprawiają wrażenie dwukolorowych.

Wodospad Salto Grande

Czekał nas również krótki spacer do wodospadu Salto Grande. Również on zasilany jest wodą z lodowców i cechuje się intensywnym kolorem. Tuż obok niego rozpościerał się fantastyczny widok na góry i zalegające na ich szczytach lodowce. Nie mogliśmy oderwać od nich oczu. Silny wiatr bardzo starał się nas stamtąd przegonić i uniemożliwiał użycie statywu.

Ferocious Winds

Be prepared for the Patagonian summer

Salto Grande

The Horns

Jezioro Pahoe

Następnie skierowaliśmy na się pole namiotowe nad jeziorem Pahoe, gdzie mieliśmy zaplanowaną przerwę na lunch. Jedzenie trzeba było mieć swoje. Jest to cudowne miejsce z jednym z najlepszych widoków na Cuernos del Paine i jeśli kiedyś tu wrócimy, to zdecydowanie chcielibyśmy spędzić tutaj noc, żeby móc w spokoju podziwiać wschód i zachód słońca nad jeziorem. Ściana gór na przeciwnym brzegu lazurowej wody jest tak niesamowita, że po prostu zwala z nóg.

Our lovely lunch spot!

Lago Pahoe

Lago Grey

Trzecim “sektorem” parku, który odwiedziliśmy było jezioro Lago Grey. Z parkingu udaliśmy się ścieżką, która po 15 minutach doprowadziła nas nad brzeg jeziora. Pływały w nim krystalicznie niebieskie góry lodowe, które oderwały się od Lodowca Grey. Choć nie widzieliśmy stąd samego lodowca, to jego obecność była wyraźnie zaznaczona.

Całe jezioro zostało wyżłobione, gdy stopniowo się wycofywał. Jest on fragmentem Lądolodu Patagońskiego Południowego, który jest trzecim największym obszarem pokrytym lodem na Ziemi po Antarktydzie i Grenlandii.

Mogliśmy podejść blisko, do samej wody. Oprócz olbrzymich lodowych gór w oddali napotkaliśmy mniejsze odłamki, które fale wyrzucały na brzeg. Widoku dopełniały góry masywu del Paine, których ośnieżone szyty górowały nad jeziorem.

Ice bergs cracked from the glacier

Lago Grey

Patagonia is full of amazing lakes

Co dalej?

Wyjeżdżając z parku zatrzymaliśmy się nad Lago del Toro, żeby jeszcze przez chwilę pocieszyć się widokiem na jeden z najbardziej malowniczych masywów górskich na naszej planecie. W oddali górowały szczyty Cuernos del Paine, a woda miała niesamowity zielony kolor. Ten obraz na długo zapamiętamy. Czekało na nas jeszcze dużo przygód i atrakcji. Nazajutrz mieliśmy zarezerwowany autokar do Argentyny, do El Calefate. Sąsiednia strona Patagonii uchodzi za równie piękną i nie mogliśmy odpuścić okazji do osobistego sprawdzenia jej uroków.

Lago del Toro

The post appeared first on 1journey1life2people.com

Base de las Torres

Base de Las Torres w Parku Narodowym Torres del Paine to najbardziej wyczekiwana przez nas destynacja roku. Mieliśmy okazję kilka miesięcy temu podziwiać majestatyczne, drapieżne i bardzo osławione szczyty Tre Cime w Dolomitach, ale wówczas nie śniliśmy, że wkrótce dotrzemy na koniec świata do Patagonii. Oba miejsca mają ze sobą wizualnie wiele wspólnego.

Będąc we Włoszech, mieliśmy namiastkę Patagonii, stojąc już w przy lagunie ze słynnymi trzema wieżami w Chile, czuliśmy, że skądś się znamy. Świat jest taki różnorodny, a jednak niektóre lokalizacje zaskakująco są do siebie podobne.

Park Narodowy Torres del Paine

W parku Torres del Paine można spędzić wiele dni, przemierzając nieskonczone kilometry górskich wędrówek. Minusem jest to, że sławny W-tek lub O-trek są do wykonania ciężkie z logistycznego punktu widzenia. Musisz na co najmniej kilka tygodni w przód zabukować campingi, a na pieszą wyprawę zabrać ze sobą wszystko, co będzie Ci potrzebne. Namiot, cały ekwipunek kuchenny, plecak z ubraniami, jedzenie na kilka dni trasy oraz litry wody. Nie byliśmy aż tacy skłonni na ten wysiłek, ponieważ już wcześniej maszerując szlakiem Salkantay do Machu Picchu mieliśmy okazję przekonać się, co znaczy prawie 100km górskiej wędrówki. Wówczas bagaże niosły nam konie, a wraz z grupą mieliśmy zapewnione posiłki. Tym razem o wszystko trzeba by zadbać samemu, a dodatkowo ceny za pola namiotowe w parku są kosmiczne.

Jednodniowy szlak na Base de las Torres

Szybka burza mózgów pozwoliła nam podjąć dezycję, że do parku można także wejść na treki 1-dniowe! W dodatku najpopularniejszy szlak na 3 słynne wieże jest dostępny właśnie w taki sposób. Nie wahalismy się. Naszą bazą wypadową było pobliskie miasteczko Puerto Natales, a Base de las Torres zdobyliśmy w jednodniowej wyprawie, pokonując trasę 18km w dwie strony.

Wstęp do Parku Narodowego Torres del Paine

Bilet wstępu do parku narodowego dla każdego, kto nie urodził się w Ameryce Południowej to koszt 21.000 pesos, co daje nam koszt 42 AUD, bądź 35 USD. To cena wysoka, zważywszy że osoby miejscowe płacą jedynie 6.000pesos, czyli 12 AUD. Szczęśliwie dla nas, w dniu podboju szlaku na Base de las Torres pracownicy parku strajkowali, już 6 dzień z rzędu.  Skandowali hasła, że parki narodowe mają służyć ochronie przyrody, a nie robieniu pieniędzy. Magicznie, nie musieliśmy płacić za bilet wstępu. Miłe zaskoczenie!

Park Rangers on the Strike!

Begining of the trail

Wędrówka w górach Patagonii

Szlak do Laguny z trzema wieżami to droga o długości około 9km w jedną stronę, a więc w sumie 18km. Zaczyna się płasko, gdy musisz przede wszystkim dojść z Hotelu de Torres do punktu startowego szlaku. Następnie trasa zaczyna biec do góry i nie zmienia się przez najbliższe 30-40min, aż w końcu możesz odwrócić się do tyłu i spojrzeć na dolinę z przepięknymi jeziorami. Dalej trasa idzie raz w górę a raz w dół, by na półmetku szlaku dotrzeć do schroniska wraz z polem namiotowym, usytuowanym jakby w głębi doliny. Stąd następuje zmiana krajobrazu i od teraz dookoła ścieżki rozpościera się las. To bardzo przyjemna część szlaku, kiedy także przemierzamy kilka mostków zawieszonych nad potokiem.

Walking through the forest

Crossing the stream

Beauty of Patagonia

day hike in Torres del Paine

Najcięższy etap szlaku

Po mniej więcej 30-40min drogi docieramy do początku najcięższego etapu drogi, w którym mamy 300m przewyższenia do pokonania, po kamieniach i skałach, między którymi przepływają strumienie wody. Jest to zdecydowanie najbardziej wymagający moment, ale kończy się wspaniałym widokiem na lagunę i granitowe wieże. To już punkt widokowy Mirador de las Torres!

Patagonia

Last part of the hike

Jak dotrzeć do Parku Narodowego?

Jeśli planujecie jednodniową wycieczkę do Parku, to należy z pobliskiego miasta Puerta Natales przyjechać autobusem, który wyrusza o godzinie 7:30 rano z dworca autobusowego. Przejazd trwa 2 godziny 15 minut. Koszt w dwie strony to 12.000 pesos za osobę czyli 20 USD. Ostatni autobus powrotny z parku odjeżdża o 19:45, więc daje to sporo czasu na pokonanie szlaku i spokojny 2-godzinny odpoczynek na szczycie!

Warto chwilę zostać na szczycie, bo warunki zmieniają się bardzo dynamicznie. Początkowo wieże były zakryte chmurami, ale po jakimś czasie rozchmurzyło się niemal całkowicie.

Autobus dojeżdża tylko do bram parku, a następnie musimy przesiąść się w minibus, którym dojazd do hotelu Hotel de Torres kosztuje 3.000 pesos za osobę, w jedną stronę. Ten Odcinek drogi trwa około 10-15min. Z hotelu należy spacerem dojść do punktu startowego szlaku.

Koszt transportu do Parku – wycieczka jednodniowa

Podsumowując koszty na osobę, transport do parku i z powrotem plus przesiadka w minibus wyniosą: 12.000 pesos + 6.000 pesos, czyli 18.000 pesos na osobę. (Około 30 USD). Wejście do parku i 3-dniowy bilet to z kolei koszt 35 USD (listopad 2017). Żałowaliśmy tylko, że po drodze nie było możliwości zatrzymania się na zdjęcia. Zbliżaliśmy się do malowniczych gór, a po okolicy spacerowały dzikie gwanako.

Guanacos in front of the Paine range

Torres del Paine

Laguna Amarga

Pogoda w Patagonii

Szlak na Mirador de las Torres to możliwość podziwiania zjawiskowej Patagonii w najlepszym jej wydaniu. Krajobraz jest fantastyczny, góry majestatyczne, a laguny polodowcowe niesamowicie zielone. My zdobyliśmy nasz cel w połowie listopada, a więc na chwile przed szczytem sezonu (ten przypada na grudzień i styczeń). Wówczas lato trwa w najlepsze, ale czy można mówić o lecie w Patagonii? Silne wiatry są obecne tu cały rok, a na co dzień kurtka zimowa, szalik i czapka są raczej standardem. Nie mniej jednak można liczyć na fantastycznie słoneczne dni, nawet jeśli poranek będzie wydawał się deszczowy. Pogoda zmienia się co kilkanaście minut, ale temperatury w ciągu dnia dochodzą do kilkunastu stopni na plusie. To idealne warunki na górskie wędrówki. Z całego serca polecamy Wam zdobycie szlaku Base de las Torres i zobaczenie Patagonii na własne oczy.

The post appeared first on 1journey1life2people.com