Wulkany Północnej Wyspy

Północna Wyspa Nowej Zelandii jest obszarem bardzo aktywnym wulkanicznie. W największym mieście kraju – Auckland możemy znaleźć prawie 50 wygasłych wulkanów. Jeśli chcielibyśmy odwiedzić te aktywne i przy okazji podziwiać niesamowite, surowe krajobrazy, które posłużyły za plan zdjęciowy Mordoru we Władcy Pierścieni to musimy się udać 350 km na południe. W samym centrum wyspy znajduje się Park Narodowy Tongariro, a w nim trzy majestatyczne, aktywne wulkany – Tongariro, Ruapehu i Ngauruhoe.

Żeby umilić sobie trasę możemy odwiedzić rejon gorących źródeł i gejzerów – Rotorua i idylliczną krainę/plan zdjęciowy – Hobbiton.

Panoramic view of Auckland

Park Narodowy Tongariro

Tongariro to najstarszy park narodowy Nowej Zelandii. Obszar ten szybko został rozpoznany ze względu na swoje unikatowe środowisko. Dzisiaj ten rejon jest wpisany podwójnie na listę dziedzictwa UNESCO. Ze względu nie tylko na walory naturalne, ale i kulturowe. Wulkany te mają szczególną wartość duchową dla lokalnych grup etnicznych.

Wodospad Taranaki

W zimie Tangariro to także ruchliwy kurort narciarski. Wjeżdżamy niemal na szczyt jednego z wulkanów, gdzie zaczyna się nieczynny poza sezonem wyciąg Whakapapa. Okolica wygląda jak przedsionek piekieł. Porozrzucane, ostre, czarne skały dominują krajobraz. Nic dziwnego, że Peter Jackson wybrał to miejsce na filmowy Mordor. Na rozgrzewkę przed większym wyzwaniem zrobiliśmy krótką pętle szlakiem do pobliskiego wodospadu Taranaki. Pogoda jest dość kapryśna, mamy nadzieje, że od jutra będzie lepiej.

Hidden in the clouds

Alpine Flowers

Taranaki Fall

Szlak w jedną stronę?

W Parku Narodowym są dwa bardzo popularne szlaki. Dłuższy to 3-4 dniowy Tongariro Northern Circuit, który obiega masywy wulkanów dookoła i pozwala odkryć najdalsze zakątki parku.

Najlepszy jednodniowy szlak w Nowej Zelandii

Drugim szlak jest chyba najpopularniejszym odcinkiem górskim w całym kraju. Tongariro Alpine Crossing to szlak biegnący przez prawie 20 km, przecinając północną część Parku Narodowego. Wybraliśmy go, ponieważ przyciągały nas znajdujące się na wszystkich pocztówkach szmaragdowe jeziorka. Trasa  łączy dwa parkingi – Mangatepopo i Ketetahi. Ten pierwszy znajduje się wyżej, więc więcej osób wybiera go na punkt startowy. Można zaparkować rano na końcu i zamówić bus, który zabierze Cię na początek, lub zarezerwować transport na koniec i wrócić do swojego samochodu na starcie. Koszt to 30 NZD na osobę. Nie za bardzo lubimy, jak ktoś nam mówi gdzie i którędy mamy iść, więc postanowiliśmy, że pójdziemy przez Czerwony Krater, Szmaragdowe Jeziorka, aż do Niebieskiego Jeziora i tam zdecydujemy, czy schodzimy dalej i szukamy transportu, czy może wracamy tą samą droga do naszego auta na Mangatepopo.

Tongariro Alpine Crossing

Tongariro Alpine Crossing

Sprawdziliśmy aktualne informacje na temat aktywności wulkanicznej w visitor center. Nie wiadomo, kiedy może nastąpić kolejna erupcja. Postanowiliśmy zacząć wcześnie rano, około godziny 7, jako że przed nami co najmniej 20 km marszu. Zaczęliśmy na parkingu Mangatepopo 1100 mnpm. Problem polegał na tym, że wszyscy tak postanowili, tak doradzało visitor center i taki rozkład mają busy między parkingami. Maszerujemy więc w kordonie niczym pielgrzymka na Jasną Górę. Dodatkowo stożki wulkanów chowają się w mgle i praktycznie ich nie widać. Nie tak to sobie wyobrażaliśmy

3…2….1…Start!

Maszerujemy korowodem w porannej mgiełce i rosie. Tłumów nie dało się tutaj uniknąć. Po dojściu do strumyka i małych wodospadów Soda Springs zaczyna się podejście pod Południowy Krater 1600 mnpm i dalej na słynny Czerwony Krater 1886 mnpm. Szlak staje się bardziej wymagający i mijamy zasapanych “zdobywców” w trampkach, którzy przy parkingu narzucali wyścigowe tempo. Chmury rozwiewają się i widzimy wulkan Ngauruhoe w pełnej okazałości. Jego stożek jest niesamowicie symetryczny, przypomina niemal piramidę. Po cyfrowej obróbce oglądaliśmy go na wielkim ekranie jako “Górę Przeznaczenia” w trylogii Władca Pierścieni.

Southern Creater

We got company

Ngauruhoe Volcanoe

Hikking is awsome

Czerwony Krater

Na szczycie krateru widoczność spadła niemal do zera. Na wierzchołku osiadło chmurzysko, które nie pozwalało nic zobaczyć. Dobrze, że dostrzegaliśmy krawędzie przepaści. Po drugiej stronie szczytu zejście okazało się prawdziwym wyzwaniem. Szlak przeobraził się w piaskowo-żwirkową czarną zjeżdżalnie. Chwila nieuwagi i mogliśmy stoczyć się na sam dół, lub wpaść w otchłań krateru. Wiatr przegania chmury i naszym oczom ukazują się szmaragdowe jeziorka. Z początku mglisty widok z każdą chwilą nabiera coraz więcej kolorów. W końcu możemy się cieszyć widokiem w jego pełnej okazałości, a jest on naprawdę wspaniały. Zieleń wody znakomicie kontrastuje z surowymi czarno-czerwonymi skałami, a gdzieniegdzie z pomiędzy głazów wydobywa się para. W końcu to aktywny wulkan!

Low clouds all around

It is clearing up!

Sunny Emerald Lakes

Całkiem nowy dzień

Popiknikowaliśmy nad jeziorkami i wygrzaliśmy buzie w słońcu. W końcu przeszliśmy do następnego punktu – Niebieskiego Jeziora. Gdy obróciliśmy się do tyłu to ukazał nam się Czerwony Krater i dopiero teraz mogliśmy zobaczyć jego surowe oblicze. Zdecydowaliśmy się zawrócić i skończyć szlak w tym samym punkcie, w którym zaczęliśmy.

Najlepsza decyzja!

Jaka to była znakomita decyzja! Teraz około godziny 15 w zasięgu wzroku nie było prawie nikogo. Chmury zostały przegnane przez wiatr, a wulkany mieliśmy praktycznie dla siebie! Mogliśmy stanąć na krawędzi krateru i zerknąć w jego otchłań, a wrażeń nie psuła już mgła. Słońce przyświecało nam, gdy sami we dwoje spacerowaliśmy po Południowym Kraterze. Wbrew pozorom, żeby uniknąć tłumów lepiej jest zacząć Tongariro Alpine Crossing nieco później. Choć wydłużyło to naszą wędrówkę do ponad 25 km to byliśmy bardzo zadowoleni.

MT Doom

Almost there!

Tongariro National Park

Volcanic landscape

Tongariro Alpine Crossing

Dodatkowo wycieczkę można rozszerzyć o podejście na szczyty wulkanów Tongariro 1967 mnpm, lub Mt Ngauruhoe 2287 mnpm. Ten drugi to jednak wymahająca, stroma, żwirowa zjeżdżalnia, którą już się nacieszyliśmy dwukrotnie wchodząc na Czerwony Krater.

Szlak Tongariro Alpine Crossing był na prawdę niesamowity i polecamy go gorąco wszystkim podróżnikom! Warto mieć na uwadze zmienną pogodę i śliskie podłoże. Powodzenia!

The post appeared first on 1journey1life2people.com

Hobbiton na Nowej Zelandii

Pomijając fotografię, podróże ( i małżonkę :P) fantastyka jest największą miłością Michała. Raz wciągnięty w lekturę zaczytuje się, póki nie pozna końcowych losów bohaterów. Poza złożonymi postaciami w dobrym fantasy najważniejszy jest świat. To jak jest skonstruowany, jakimi zasadami się rządzi i jego kompleksowość, często rzutuje na jakość fabuły. Ojciec nowoczesnej fantastyki J.R.R. Tolkien stworzył świat, który zachwyca i inspiruje kolejne pokolenia. Teraz każdy może odwiedzić słynną wioskę Hobbiton. Na plan kręcenia filmów, opartych na prozie Tolkiena, Peter Jackson wybrał swoją ojczyznę i tak Nowa Zelandia w wyobraźni wielu, na stałe przeistoczyła się w Śródziemie. To ciekawe, że na pytanie o czym jest Władca Pierścieni i Hobbit można odpowiedzieć na tak wiele różnych sposobów. O władzy? O przyjaźni? Dla nas zdecydowanie o podróży

A doorway to Middle-earth

Idylliczna lokalizacja – the Shire

W 1998 roku ekipa filmowa odpowiedzialna za ekranizację Władcy Pierścieni poszukiwała idyllicznej, sielskiej lokalizacji, która odpowiadałaby książkowemu opisowi krainy hobbitów – Shire. W końcu natrafili na idealne miejsce, z dala od nowoczesnych dróg i nie poprzecinaną liniami wysokiego napięcia farmę. Po 9 miesięcznym projekcie konstrukcyjnym powstała wioska Hobbiton. Pierwsze scenografie zostały zdemontowane po kręceniu, ale ekipa wróciła w to samo miejsce, żeby odtworzyć lokację na potrzeby nowego filmu – Hobbita. Po tym przedsięwzięciu plan filmowy został przekształcony w obiekt turystyczny, który po prostu musieliśmy odwiedzić.

Droga do Śródziemia

Podróż do baśniowej krainy wcale nie trwała tak długo. Hobbiton jest umiejscowiony niedaleko miejscowości Matamata, o 2 godziny drogi od Auckland – największego miasta Nowej Zelandii. Matamata korzysta z ruchu turystycznego i dostarcza wszelkich informacji w biurze turystycznym stylizowanym na gospodę z opowieści o Jedynym Pierścieniu. Dodatkowo niedaleko znajduje się słynna z termalnych źródeł miejscowość Rotorua i mroczne jaskinie Waitomo. Warto więc uwzględnić ten region przy planowaniu trasy po Północnej Wyspie. Dojeżdżamy do umiejscowionego poza miastem “Shire’s Rest”.

Zwiedzanie Shire

Musimy tutaj zostawić samochód, ponieważ zwiedzanie Shire odbywa się tylko w grupach z przewodnikiem na wyznaczoną godzinę. Mamy jeszcze chwilkę do naszego startu, więc umilamy sobie oczekiwanie kawą. Przy zakupie biletu mamy kilka możliwości. Najpopularniejszą jest zwiedzanie w grupie z przewodnikiem. Grupy wyjeżdżają z centrum Shire Rest co 20 minut i mają ok 30 osób. W trakcie zwiedzania widać wcześniejsze grupy spacerujące tuż przed waszą. Cały Hobbiton jest na świeżym powietrzu, więc najlepiej zwiedzać go kiedy dopisuje pogoda. Drugą opcją jest wieczorne zwiedzanie połączone z kolacją w “Gospodzie pod Zielonym Smokiem”. Zdjęcia wyglądają zachęcająco, ale ceny już nie. Zwiedzanie indywidualne nie jest możliwe.

Stylish tourist info

shire rest

Matamata welcomes you

It is worth stopping for a minute

Hills from above

Hills of shire

We are going on an adventure

Zwiedzanie Hobbitonu

O wyznaczonej godzinie pakujemy się do autokaru i rozpoczynamy naszą podróż do Śródziemia.

Na ekranie pokazywane są urywki filmów, do zwiedzania zaprasza Peter Jackson, a z głośników leci znana wszystkim fanom muzyka. Emocje sięgają zenitu, łezka wzruszenia się kręci w oku. Naprawdę dotarliśmy do tego miejsca na drugim krańcu globu.

Rozpoczynamy zwiedzanie. Na obszarze Hobbitonu jest skonstruowanych kilkadziesiąt nor Hobbitów. Wiele z nich jest tematycznych. To znaczy, że mamy mieszkanko rybaka, wytwórcy sera, czy szewca. Detale są do prawdy niesamowite. Czuje się niemal, że hobbici zamieszkiwali swoje nory jeszcze przed 5 minutami.

Gumtree, shire

Neat hobbit's loundry

Say cheeeeseee

A hole of a baker

So green

Would you like to play a game?

Little hobbits mailboxes

Tajniki sztuki filmowej

Nory hobbitów to niestety atrapy. Sceny z ich wnętrz były kręcone w studiu. Bag End posiada niewielkie wnętrze, zbudowane na potrzeby scen kręconych w progu drzwi. Oprócz tego w jednej niewielkiej norce mieści się składzik na parasolki. Drzwi do domostw hobbitów różnią się wielkością. A niektóre zostały zbudowane 2 krotnie. Jedne w pełnym rozmiarze, a drugie w wielkości 40%. Zrobiono to po to, żeby ukazać różnicę wzrostu między Gandalfem i hobbitami. Gdy Ian MacKellen był w kadrze, to stawał koło pomniejszonych drzwi, przez co wydawał się o wiele większy, niż Eliah Wood stojący obok wejścia w pełnym rozmiarze. Takie ciekawostki i wiele innych usłyszeliśmy od naszego doskonale zorientowanego i wesołego przewodnika. Obawialiśmy się, że liczba ludzi w grupie będzie zbyt duża i że ciężko będzie o zdjęcia bez innych turystów w kadrze. Na szczęście nie było to aż tak kłopotliwe.

Baby on board

Enjoying the scenery

Knock knock mr Hobbit

Full size door

Butterflys at the doorstep

The One Ring!

The hobbit holes

Bag End

W końcu trafiamy na wzgórze, pod drzwi posiadłości Bilbo Bagginsa. Nad Bag Endem góruje drzewo, które jest sztuczne i zostało zbudowane na potrzeby filmu. Widoki dookoła nie różnią się niczym od sielanki ukazanej w filmach. Wesołe, spokojne życie w wiejskim klimacie to zdecydowanie coś dla każdego hobbita.

Visiting Mr Bilbo

Party bussines only!

Green hills of the Shire

Gospoda “Pod Zielonym Smokiem”

Na koniec po przejściu przez polanę, gdzie odbywały się 111 urodziny Bilba trafiamy do gospody “Pod Zielonym Smokiem”. Tam czeka na nas do wyboru napój, lub zimniutkie piwko warzone specjalnie na potrzeby Hobbitonu. W kominkach trzeszczy ogień i naprawdę smutno nam, że nasza podróż po Śródziemiu dobiega już końca. W powrotnym autobusie ponownie pokazywane są sceny z filmu i każdy rozpoznaje miejsca, które przed chwilą miał przyjemność odwiedzić.

Gorąco polecamy wszystkim odwiedzenie Hobbitonu. Jest naprawdę bajkowy. Nie trzeba być wielkim fanem Władcy Pierścieni i Hobbita, żeby docenić magiczny klimat tego miejsca.

Mill at hobbiton

Hobbit holes

Green Dragon Inn

Green Dragon Inn, Beer time!

The post appeared first on 1journey1life2people.com