Hej góry, góry!

Uwielbiamy góry. Są fascynujące i inspirujące. Jedne z najbardziej znanych łańcuchów górskich w Europie to Dolomity we Włoszech. Często na portalach reklamujących tanie loty np na wakacyjnipiraci.pl reklamowane są wypady właśnie w ten rejon.

Popularne w Dolomitach!

Najczęściej w oczy rzucają nam się dwa miejsca używane do promowania okolicy. Jednym są majestatyczne Tre Cime di Lavaredo – surowe skalne granie, którym poświęciliśmy cały wpis. Drugim miejscem jest idylliczna cicha wioska – Santa Maddalena. Zdjęcie z małym kamiennym kościółkiem, spokojną, wiejską okolicą i ścianą gór w tle pobudziło naszą wyobraźnie.

Falzarego Pass

Santa Maddalena val di Casies

W 2016 roku, dzięki gościnności naszych drogich przyjaciół (pozdrawiamy Wiola i Krzyś!), mieliśmy niezłą bazę wypadową u podnóża Dolomitów. Korzystając z okazji postanowiliśmy odwiedzić słynną wioskę. Mieliśmy upchany grafik i chcieliśmy zobaczyć jak najwięcej Włoch, a nawet zahaczyć o Szwajcarię. Wygospodarowaliśmy dzień, pogoda dopisywała i przemierzaliśmy alpejskie doliny i mijaliśmy malownicze jeziora. W końcu GPS doprowadził nad do Santa Maddaleny.

UPS! Gdzie są sławne szczyty?

Coś się jednak nie zgadzało. Kościółek jakby nie ten, a i ściany z górskich szczytów nie widać. Po wizycie w informacji okazało się, że przyjechaliśmy do Santa Maddaleny i owszem, ale w dolinie di Casies, a ta, o którą nam chodziło znajduje się w dolinie val di Funes. W trakcie tego wyjazdu nie zdążyliśmy już tam podjechać, ale po drodze nacieszyliśmy oczy alpejskimi krajobrazami. Jeszcze tu wrócimy!

Lago di Barcis

Dolomites

Church in Dolomites

Alpine landscape

Dolomites

snowy peaks

"wrong" Santa Maddalena

May in Dolomites

Cortina d’Ampezzo

W centrum Dolomitów znajdziemy miejscowość Cortina d’Ampezzo. Jest to znany ośrodek sportów zimowych i niezła baza wypadowa. W środku miasta znajduje się reprezentacyjna ulica, wzdłuż której znajdziemy mnóstwo sklepów i jeszcze więcej turystów – prawie jak Krupówki. Z tego miejsca możemy łatwo odkrywać cały region. Nieopodal znajduje się miejscowość Misurina.

Okolica jest przepiękna. W zimie możemy poszaleć na nartach, a w lecie pochodzić po górach, lub zaliczyć którąś z licznych Żelaznych Dróg – via Ferrata.

Przełęcz Falzarego

Niedaleko od Cortiny znajdziemy przełęcz Falzarego. Na wysokości 2100 metrów npm parkujemy samochód i kierujemy się do wyciągu. Pogoda zmienna, jak to w górach. Niektóry szczyty giną w białych chmurach. Mimo wszystko wjeżdżamy na szczyt 2762m i podziwiamy okolice. To także miejsce historyczne. Odbywały się tutaj krwawe walki w trakcie Pierwszej Wojny Światowej, a żeby dotrzeć do wysokogórskich umocnień, musimy przejść zabytkowymi tunelami.

Cortina downtown

Falzarego Pass

Misty Falzarego

Stunning scenery

Clouds beeing noughty

Cortina d'Ampezzo

Santa Maddalena val di Funes

Pokonywanie drogi między Cortiną, a tą właściwą Santa Maddaleną autem to niezłe przeżycie. Górskie serpentyny, przepaście, bardzo wąska jezdnia (żeby się wyminąć trzeba skorzystać ze żwirowego pobocza), ale i wspaniałe widoki oraz malownicze krajobrazy. Sama Santa Maddalena jest niesamowicie spokojna i idylliczna. To miły kontrast po tłocznym, turystycznym centrum Cortina d’Ampezzo. W wioseczce dominują zielone łąki, gdzie nie gdzie widać gospodarstwa i tradycyjną alpejską zabudowę. Podjeżdżamy pod sam kościółek. Nie ma nikogo w zasięgu wzroku. Wydaje się, że cała okolica czekała specjalnie na nas.

W 2017 r w końcu dotarliśmy do miejsca, które inspirowało nas od dobrych paru lat. Ściana szczytów górujących nad wioseczką wydaje się niemal nierealna. Byliśmy bardzo szczęśliwi, że w końcu tutaj dotarliśmy. Misja dolomity zakończona powodzeniem!

Joyful time in Santa Maddalena

Such a peaceful place

Mr & Mrs

Santa Maddalena

Postcard view

The post appeared first on 1journey1life2people.com

Dolomity

Miliony turystów odwiedzają co roku Włochy. Zdaje się, że są oni zainteresowani głównie dziedzictwem kulturalnym i historycznym. Kolejki w Watykanie ciągną się kilometrami, a Forum Romanum jest zadeptywane przez rzeszę zwiedzających, w niektórych miastach jak Piza czy Wenecja, aż ciężko się przecisnąć ulicą. Autokarowe wycieczki pędzą od miasta do miasta, chcąc zaliczyć w harmonogramie jak najwięcej atrakcji. Czy są wśród nich dolomity?

Lubimy uciec z tłocznych miast i kochamy przyrodę. Znakomicie czujemy się na łonie natury, z dala od wszystkiego, choćby na środku pustyni. Góry dają nam poczucie wolności, uwielbiamy te otwarte przestrzenie i malownicze krajobrazy.

W słonecznej Italii jest tego pod dostatkiem i zdecydowanie odwiedzając ten kraj warto zastanowić się, czy oprócz zabytków i architektury nie chcielibyśmy zobaczyć jednych z piękniejszych gór jakie mieliśmy przyjemność odwiedzić. Mowa oczywiście o Dolomitach. Po 3 godzinach drogi autem od lotnisk w Wenecji czy Mediolanie możemy się znaleźć w cudownej, ale i surowej krainie, gdzie możemy odetchnąć pełną piersią. Uśpiony gdzieś w nas odkrywca i podróżnik już się nie może doczekać, żeby ruszyć jednym z malowniczych szlaków.

Tre Cime di Lavaredo – Trzy Szczyty

Są takie szczyty, które inspirują tysiące górołazów. Ich majestatyczne, surowe granie przyciągają dziwnym magnetyzmem. Czasem nie sposób odwrócić od nich wzroku. Pierwszym takim szczytem, który nas oczarował był Half Dome, w Yosemite, w Kalifornii, który zdobyliśmy w 2011 roku. Nie tylko my pozostajemy pod jego czarem, a jego sylwetkę wszyscy miłośnicy gór mogą odnaleźć choćby w logo znanej marki The North Face. Później urzekł nas Matterhorn, ale wciąż chodziły nam po głowie Dolomity i słynne Trzy Szczyty – Tre Cime di Lavaredo. W końcu udało nam się do nich dotrzeć i nacieszyć się ich widokiem.

Tre Cime di Lavaredo

Jak Dojechać?

Z Wrocławia lecieliśmy Ryanairem do Wenecji Treviso, gdzie wypożyczyliśmy auto. Już stamtąd widać majaczące na horyzoncie Dolomity, a po 3 godzinach jazdy jesteśmy już w miejscowości Misurina, u podnóża Tre Cime. Szlak obiegający słynne masywy dookoła zaczyna się przy schronisku Rifugio Auronzo. Jest tam parking, ale dostać się tam możemy tylko płatną drogą – 25€, lub szlakiem z wioski. Płacimy i wjeżdżamy, nie mamy za wiele czasu, a sporo zaszło nam na dojazd górskimi serpentynami.

road to Misurina

Cztery schroniska i trzy burze

Rifugio Auronzo

Szlak obiegający Tre Cime ma w sumie 9,5km, przejście bez przystanków zajmuje ok 4h, a łączna różnica wysokości to ok 400m. Spod schroniska Auronzo początkowy odcinek biegnie płasko. Podziwiamy alpejskie doliny, kwiaty i ściany skalne. Na szlaku możemy spotkać każdego, począwszy od obwieszonych sprzętem wspinaczy pędzących na okoliczne ferraty po rodziny z dziećmi i grupy z dalekiej Azji.

On our way

Tre Crime Circuit

Alpine flora

Rifugio Auronzo

Rifugio Lavaredo

Drugie schronisko na trasie to Rifugio Lavaredo. Po drodze minęliśmy malowniczą kapliczkę. Pogoda jak to w górach – dosyć zmienna. W Wenecji po wylądowaniu przywitało nas 33 stopnie, a tutaj nieco ponad 16. Jak nauczyliśmy się w Norwegii: “nie ma złej pogody, są tylko złe ubrania”, więc dobrze przygotowani bez obaw ciśniemy do przodu. Tuż za schroniskiem zaczyna się podejście i dochodzimy do grani, skąd widać już Tre Cime w pełnej krasie. Strome, północne ściany odsłaniają się nam z każdym krokiem. Spędziliśmy dobrą chwilę na cieszeniu się widokiem, ale gromadzące się burzowe chmury pogoniły nas do kolejnego schroniska.

Spectacular dolomites

Break time

Tre Cime di LAvaredo

Hiking Tre Cime

A view of the shelter

Rifugio

First view of famous rock faces

Rifugio Locatelli

Z Rifugio Locatelli możemy podziwiać Trzy Szczyty w pełnej okazałości. Przeszkadza tylko fakt, że chwilowo są one zasłonięte przez burzowe chmury, a po okolicy echo nosi odgłosy grzmotów. Chowamy się w środku, a po 10 minutach zza okna zagląda znowu słońce. Wychodzimy nacieszyć oczy i zapełnić karty pamięci spektakularnymi kadrami. Cieszymy się widokami, okolicą i pysznym cappucino. Zdaniem Michała to najlepszy widok na słynny masyw. Chmury pędzą w zawrotnym tempie i po chwili znowu zaczyna się burza. Kolejny raz udaje nam się uniknąć zmoknięcia i ponownie chowamy się w tym samym schronisku.

Storm is comming

Great trail

admiration

Enjoying the walk

Tre Crime di Lavaredo

Tre Crime di Lavaredo

That's the spot!

Hikers!

Coffee with the view!

Alpine flowers

Lange Alm

W kolejnym etapie podchodzimy bardzo blisko pod Tre Cime i zadzieramy głowy w górę, żeby docenić ich majestatyczne skalne ściany. Znajdujemy niewielki staw, który dodaje okolicy jeszcze więcej uroku. Widok szczególnie przypadł do gustu Wioli i dla niej to miejsce najlepiej oddaje piękno z którego słyną dolomity. Mijamy schronisko Lange Alm i na ostatnim etapie naszego okrążenia dopada nas trzecia burza. Ostatnie 20 minut idziemy w deszczu i wichurze, a na szlaku tłoczą się zmarznięte krowy. Dzielnie maszerujemy w rytm wybijany przez zawieszone na ich szyjach dzwonki. Schronisko Auronzo i nasz cieplutki samochód już nie daleko…

Last part of the circuit

Tre Cime

Snack break

Winding mountain path

Amazing views

Stunning pond

Joyful hike

The post appeared first on 1journey1life2people.com

Najbardziej rozpoznawalną wizytówką Wiecznego Miasta jest bez wątpienia Koloseum. Niestety przez tysiąclecia o obiekt nikt się nie troszczył. Wręcz przeciwnie, odzyskiwano z niego marmur i inne materiały budowlane, powolutku rozbierano, niszczono ten skarb. Dopiero uznanie go za miejsce męki chrześcijan i poświęcenie obiektu położyło kres wandalizmowi. Matka natura też nie była łaskawa i ciężko doświadczyła okolice kilkoma trzęsieniami ziemi. Po obfotografowaniu Colosseo z każdej strony byliśmy gotowi na wejście do środka, ale
nieco przeraziła nas kolejka. Poszliśmy więc najpierw na Forum Romanum i Palatynat. Te 3 obiekty obejmuje jeden bilet ważny dwa dni (z tym że wejścia są jednorazowe, nie możemy wyjść i wejść ponownie). A przy Forum nie trzeba było stać w żadnej kolejce Bilet zabiera nas na przechadzkę po starożytnej metropolii. Niestety do dnia dzisiejszego zachował się zaledwie cień chwały dawnej imperialnej stolicy. Zależnie od tego jak zainteresowani jesteśmy historią pełen obchód może zająć nawet 4-5h. Więcej ludzi odwiedza Forum Romanum – starożytny rynek niż palatynat, gdzie praktycznie nie napotkaliśmy żadnych tłumów, wycieczki zdają się omijać to wzgórze. Nie wiedzą co tracą, poza dobrze zachowanymi willami antycznych polityków i urzędników nie do przegapienia wspaniały widok z góry na Koloseum. Skoro o nim mowa to warto zobaczyć też wnętrze. Mamy wtedy jaśniejszy obraz jak odbywały się walki i igrzyska. Do zwiedzania udostępniony jest “parter” i I piętro. Miejsce na pewno warte odwiedzenia. Przykry wniosek kujący w oczy jest jednak taki, że szczyt wspaniałości i świetności ta arena ma już dawno za sobą. Po marmurowych trybunach nie pozostał nawet ślad, co krok musimy używać wyobraźni by rozpoznać oryginalne przeznaczenie budowli.

Colosseo

Zdecydowanie warto poświęcić jeden dzień, lub chociaż popołudnie na spacer po parku Villa Borghese. Ładny, malowniczy, zadbany, największy park miasta pełen cyprysów i innej śródziemnomorskiej roślinności. Dla fanów pędzla do odwiedzenia także tamtejsza galeria, podobno znakomite zbiory. Centrum miasta jest wręcz wypakowane po brzegi atrakcjami turystycznymi, tak architektonicznymi jak i gastronomicznymi Nie będę tutaj wyjeżdżał z jakąś listą. Chyba każdy, kto się wybiera do Rzymu wie, że np Pantheonu przegapić nie wypada. Polecam cukiernie Pompi mieszczącą się niedaleko Hiszpańskich Schodów. Zaprowadził nas tam nasz włoski gospodarz z couchsurfingu. Wieść niesie, że mają najlepsze tiramissu w mieście. Dodam na koniec, że z Barokowych skarbów zdecydowanie największe wrażenie zrobiła na mnie fontanna di Trevi. Jest po prostu niesamowita, przerosła moje oczekiwania. Problem polega na tym, że mieści się na stosunkowo małym placyku i jest zalewana przez potoki turystów. Postanowiliśmy więc odwiedzić ją ponownie w poniedziałek o 8 rano. Opłaciło się, mieliśmy fontane praktycznie na wyłączność Pozostaje mi jedynie życzyć wszystkim wybierającym się do Rzymu sukcesów w szukaniu swojego, odpowiedniego, unikalnego kawałka miasta. A jest w czym wybierać….

Widok z Palatynatu	…i ze środka
Forum Romanum	Villa Borghese
Fontanna di Trevi	Basilica di San Pietro

The post appeared first on 1journey1life2people.com

Ostatnio mieliśmy okazję obejrzeć niektóre skarby skrywające się za murami Stolicy Piotrowej. Wiadomo, że Państwo Kościelne jest codziennie zalewane falami turystów. Staraliśmy się odkryć w Rzymie coś więcej niż to, co oglądają wszystkie wycieczki. Dzięki wnikliwej lekturze www.rzym.it (polecam!) zaplanowaliśmy coś specjalnego. Udało nam się doświadczyć czegoś niezwykle unikalnego, w kameralnym gronie z dala od tłoku. Około dwóch tygodni przed wyjazdem napisałem emaila do biura archeologicznego Watykanu (scavi@fsp.va) z prośbą o pozwolenie na zejście do starożytnej Nekropolii z II w n.e. znajdującej się pod nawą główną Bazyliki Św. Piotra. Należy podać okres pobytu w Rzymie i język jakim się posługujemy. Podobno trzeba mieć sporo szczęścia, żeby się załapać. Podczas gdy bazylikę zwiedza 50.000 turystów każdego dnia to do Nekropolii wchodzi 10 grup po 15 osób. Tym razem szczęścia nam nie brakło
Rozpoczynając zwiedzanie czuliśmy się jak honorowi goście – ominięcie wszystkich kolejek, pogawędka ze Szwajcarskimi Gwardzistami…Wycieczka odbywała się pod czujnym okiem przewodnika, narracja w języku angielskim. Tak mała dozwolona liczba odwiedzających jest spowodowana dużą wrażliwością podziemnych skarbów na zmiany temperatury i składu powietrza. Grupa jest prowadzona po oryginalnym chodniku z czasów starożytnych pomiędzy wspaniale zachowanymi kryptami. Barwy, którymi zostały wymalowane ściany wciąż są bardzo żywe, mozaiki na podłogach niezwykle wytworne. Jedna jedyna spośród krypt nosi znamiona pierwszych chrześcijan. Na jej suficie znajduję się najstarszy w Rzymie wizerunek Chrystusa. Pochodząca z II w n.e. mozaika przedstawia Jezusa przypominającego boga słońce- Heliosa. Na bocznych ścianach znajduję się wizerunek Dobrego Pasterza i Rybaka. Punktem kulminacyjnym jest dotarcie do grobu św. Piotra. Jak mówiła nasza pani przewodnik z naukowego punktu widzenia można uznać autentyczność szczątków. Znajdują się one nie w miejscu pierwotnego pochówku, ale we wnęce kaplicy zbudowanej na tym samym miejscu w IV w. Z pewnej odległości można zobaczyć kości spoczywające w przeźroczystych pojemnikach. Zarówno pierwotny grób, jak i kaplica znajdują się wprost pod głównym ołtarzem Bazyliki. Przeżycia są niesamowite, to jak wehikuł czasu umożliwiający Ci spacer po cmentarzu stolicy starożytnego imperium. Wręcz oddycha się historią. Warto wspomnieć, że ten poziom podziemi pozostawał nietknięty przez niemal 16 stuleci. Prace archeologiczne rozpoczęto w tajemnicy na polecenie papieża Piusa XII w 1939 roku. Żeby zamaskować dużą ilość ziemi, która była usuwana w celu odsłonięcia krypt zlecono równocześnie prace w ogrodach. Nekropolia pod Watykanem to prawdziwy skarb religii, historii i sztuki. Poza programem większości wycieczek jest również wielka kopuła nad główną nawą świątyni. Zdecydowanie warto tam wejść ze względu na sławny widok na plac św. Piotra i panoramę Wiecznego Miasta. Na początku jesteśmy u podstaw kopuły zarówno na zewnątrz jak i po chwili we wnętrzu bazyliki aby w końcu dotrzeć na taras widokowy na samym szczycie.

The Ethernal City

Osobny dzień przeznaczyliśmy na zwiedzanie Musei Vatticani. Ludzi chcących odwiedzić muzeum jest na prawdę mnóstwo, lepiej się więc nastawić na tłok i kolejkę do wejścia. Przechodząc po kolei wszystkie sale przemieszczamy się w czasie od starożytności do współczesności. Na początku możemy podziwiać przebogate zbiory rzeźb ze starożytnej Grecji i Rzymu. Osobiście wiele z nich kojarzyłem z czasów szkolnych, z podręczników do historii Arcydziełem rzeźbiarstwa, którego nie można przegapić jest tzw. Grupa Laokoona. Największy tłok panuje jednak w skrzydle poświęconym renesansowi prowadzącym do Kaplicy Sykstyńskiej. Przechodzimy przez salę Sobieski nazwaną tak ze względu na wielki obraz pędzla Jana Matejki przedstawiający zwycięstwo pod Wiedniem. Następne sale są ozdobione rewelacyjnymi freskami Rafaela Santi. W kilku kolejnych salach całe ściany są pokryte dziełami mistrza. A wśród nich słynna “Szkoła Ateńska”. Ostatni przystanek to galeria sztuki z XIX i XX wieku. Znajdują się tu m.in obrazy Salvadora Dali’ego. W końcu docieramy do kaplicy sykstyńskiej. Co jak co ale na malowaniu to się Michał Anioł znał. Freski na ścianie z jednej strony przedstawiają sceny ze starego testamentu a na drugiej z nowego. Na sklepieniu widnieje biblijna historia ludzkości ze słynnym “Stworzeniem Adama” na samym środku. Ścianę za głównym ołtarzem zdobi monumentalny “Sąd Ostateczny”. Niestety w samej kaplicy nie można robić zdjęć Poza tym w kompleksie muzeum znajduje się pokaźna galeria obrazów i wystawa pojazdów papieskich. Od karoc i lektyk aż po samochód w którym postrzelono Jana Pawła II. Przy wszystkich eksponatach w muzeum znajdują się opisy po włosku i angielsku. Reasumując, poza bazyliką i placem św Piotra w Watykanie jest dużo, dużo więcej do zobaczenia

Papa Francesco	Balonowy entuzjazm	Swiss Guards
Oryginalny wieniec	Grupa Laokoona	Kontemplując rzeźbę…

The post appeared first on 1journey1life2people.com