Golden Gate Bridge – cóż to jest za most! W czasie naszej pierwszej wizyty w San Francisco był nieco niesforny i wstydliwy, chwał się za chmurą. Za drugim razem pogoda była idealna. Jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych Landmarków w USA musiał zostać obfotografowany z każdej strony.

Już jako mały brzdąc oglądając w tv serial komediowy Pełna Chata, w którego czołówce widać było Golden Gate, Wiola postanowiła, że koniecznie musi odwiedzić to miejsce.

Most jest naprawdę okazały i widać go z wielu punktów w mieście. Naszym zdaniem najlepsze są następujące miejscówki, kolejność losowa.

Crissy Field

• Niedaleko Palace of the Fine Arts znajduje się plaża i obszar rekreacyjny „Crissy Field”. Jest to znakomite miejsce żeby troche poplażować,a przede wszystkim jest to najlepsze w mieście miejscówka na zachód słońca. Będzie sie ono chować wprost za słynnym mostem!

Golden gate Bridge at sunset

Fabulous Golden gate

Beach by the Golden Gate

Fort Point

• Gdy wjeżdżamy na most, po prawej stronie znajduję się Fort Point. Musimy się trzymać prawego pasa, bo z łatwościa można przegapić zjazd. Znajduje się tam Visitor Center, można zgłębić parę historycznych faktów i ciekawostek związanych z mostem, no i oczywiście spektakularny widok oraz możliwość przejścia na chodnik prowadzący na druga strone zatoki. Spacer przez 2.7-kilometrowy Golden Gate może być męczący. Zwłaszcza ze względu na wiatr i szalejące po wielopasmowej drodze samochody. Mimo wszystko chyba warto, co? Druga okazja może się nie trafić.

USA, Camp America travels

Here is where it starts

walking across the bridge

Vista point

•  Analogicznie do Fort Point, po drugiej stronie znajduje się Vista Point. Również znakomita miejscówka. Wieczorem zdażyło nam się napotkać, oprócz wspaniałych widoków na most, grasujące po śmietnikach szopy.

Those damn thieves

Pod samym Golden Gate

• W przeciwieństwie do miejscówek nr 2 i 3 ta jest znacznie żadziej uczęszczana przez turystów. Gdy kawałeczek dalej za Vista Point zjedziemy z autostrady w prawo i następnie East Rd z powrotem w strone zatoki to znajdziemy się niemal pod Golden Gate. Dobre miejsce, bardzo spokojne. Odwiedzane raczej przez rybaków, a nie rzesze turystów.

On a sunny day

and hidden in fog

Golden Gate National Recreation Area

• Last but not least… Jadąc z powrotem na południe w strone San Francisco z zamiarem przekroczenia mostu, należy skręcić w prawo, tak jak pokazuje drogowskaz na Golden Gate National Recreation Area (ciężka sprawa, łatwo przegapić, a na autostradzie nie zawrócimy). Jadąc tą trasą można dotrzeć aż do małej latarni na końcu drogi. W międzyczasie jednak mamy wspaniałe postoje zapewniające zapierający dech w piersiach widok na słynny most i San Francisco tuż za nim, w tle. Ta miejscówka szczegolnie nadaje się na podziwianie wschodu słońca. Będzie on dokładnie na przeciwko, po drugiej stronie mostu.

Wschód Słońca nad San Francisco

Jak wspominałem most jest widoczny z wielu innych miejsc: Baker Beach, parku Lands End i jego klifach czy choćby ze wzniesienia w Golden Gate Park. Daje rade także rejs turystyczny z Fisherman’s Wharf. A która miejscówka Tobie najbardziej przypadła do gustu?

From a hill

Thumbs Up!

Lands End

The post appeared first on 1journey1life2people.com

San Diego

Naszym ostatnim przystankiem na drodze wzdłuż kalifornijskiego wybrzeża Stanów Zjednoczonych jest San Diego.

Miasto bardzo zadbane, czyste i urokliwe. Czy to znajdziemy się na tętniącym życiem Downtown, czy w zaciszu Oldtown, możemy podziwiać amerykańskie miasto niczym z filmu propagującego świetność kraju Wuja Sama.

Zaliczyliśmy małe plażowanie i “pokręciliśmy” się po mieście. Na przedmieściach znajduje się jedna z największych baz marynarki wojennej więc leżakując na plaży co chwile można zaobserwować śmigłowce wojskowe lub myśliwce.

Surfer's Town, SD

Surfing time

Góra Cowles

Coronado Bridge

Padre’s Stadium

Palm Trees

California coast

a little bit cloudy

California Sunset

Historic Heart

Coronado Bridge

Surfer's Beach

The post appeared first on 1journey1life2people.com

Half Dome

W momencie w którym pierwszy raz zobaczyliśmy majestatyczną sylwetkę Half Dome’u podczas swojej pierwszej wizyty w Yosemite, postanowiliśmy go zdobyć.

Stroma, pionowa ściana wydawała się niedostępna. Wznoszący się na 2693 metry nad poziom morza szczyt pozostawał niezdobyty do lat 70 XIX w. Dzisiejszy 13 kilometrowy szlak jest dostosowany do poziomu przeciętnego miłośnika gór.

Half Dome and we are about to hike it!

Wspinaczka po kablach

Teoretycznie, żeby móc pokonać ostatni jego odcinek – kable, które w praktyce są swoistą drabiną po niemal pionowej ścianie, niezbędna jest zgoda władz parku. Ze względu na niebezpieczeństwo (krążą plotki o nieszczęśliwcach, którzy zakończyli swój żywot w przepaści), ruch jest ograniczony do 400 osób dziennie. O pozwolenie można się ubiegać przez stronę internetową parku odpowiednio wcześniej lub w przeddzień wyprawy wcześnie rano też jest rzucana mała pula. Grożą sporymi karami za wejście bez zgody, może się też zdarzyć, że będą one sprawdzane przed ostatnim etapem podejścia.

Half Dome cables

Half Dome cables

We made it, last part of the hike

Rozpoczęcie podejścia o północy…

My rozpoczęliśmy podejścia o północy, planowaliśmy dotrzeć na szczyt przed wschodem słońca. Droga ciągnie się w górę i w górę, czasami stromiej po schodach, czasami po prostu lasem. Jako, że było ciemno, dopiero w drodze powrotnej okazało się jakie wspaniałości mijaliśmy. Na razie słyszeliśmy jedynie szum rzeki. Gdy zbliżamy się do szczytu robi się co raz trudniej. Szlak dochodzi do granitowej skały i dalej prowadzi stromymi schodami. Mogliśmy sobie tylko wyobrażać czując podmuchy wiatru jakie przepaści są tuż tuż obok stopni. Pod samymi kablami znajduje się “cmentarzysko rękawic”, możemy sobie wybrać jakieś, które ułatwią nam dalsza wspinaczkę. A jest ona dość wymagająca i przede wszystkim zwyczajnie straszna.

Sierpniowe, nocne, kalifornijskie niebo pełne jest spadających gwiazd, a deszcz meteorytów akurat miał swoje szczytowe nasilenie. A my zazwyczaj patrzyliśmy tylko pod nogi, kurczowo trzymając się lin ledwo kontem oka dostrzegaliśmy piękno nocnego nieba.

Polecam mieć suche rzeczy na przebranie, bo na szczycie naprawdę wieje, a byliśmy cali mokrzy od intensywnej wspinaczki. Wejście zajęło nam koło 6 godzin. Wkrótce ukazał się nam spektakularny wschód słońca. Cień Half Dome’u powoli przesuwał się po znajdującym się 1400 metrów niżej dnem doliny. Gdy siądzie się na krawędzi, a nogi dyndają nad taką przepaścią to coś niesamowitego. Widoki są wspaniałe, stopniowo nadchodzą kolejni turyści, na początku mieliśmy szczyt tylko dla siebie.

Half Dome sunrise

Zejście w dół

W końcu nastał ten moment, że trzeba było zejść po niemal pionowej ścianie z powrotem. Szlak w dół obfitował w przepiękne krajobrazy. Pomimo ogromnego zmęczenia po nieprzespanej nocy i długiej wspinaczce, cieszyliśmy się widokami. Końcowy fragment szlaku to tzw. Mist Trail. Odcinek biegnie wzdłuż rzeki, a wodospady sprawiają, że na drogę nie ustanie spada wilgotna mgiełka, towarzyszą jej liczne tęcze. Można podejść pod same wodospady Nevada i Vernal. Cudowny fragment szlaku.

Podsumowując szczyt Half Dome i wiodący na niego szlak są po prostu niesamowite!

On the top

Proud to be on the top of Half Dome

This photo is a must while on the top

Overlooking the valley

Vernal Fall

Mist trail

Nevada Fall, Yosemite

The post appeared first on 1journey1life2people.com

Glacier Point

Obok doliny Yosemite drugą przewspaniałą wizytówką parku jest Glacier Point. Dojazd do niego jest dobrze oznakowany. Prowadząca do niego droga wije się w górę. Po drodze mijamy parking na Sentinel Dome i Taft Point. Tuż przed końcem drogi znajduje się jeszcze jedno miejsce. Rozpościera się z niego wspaniały widok na Half Dome i grzmiące u jego podnóża wodospady Vernal i Nevada.

W oddali widać potężny łańcuch górski Sierra Nevada. Zachwytom nie ma końca. Pięć minut jazdy dalej kończy się droga i oto jesteśmy na Glacier Point.

Polodowcowa dolina

Gdy dochodzimy do krawędzi znajdujemy się nad potężną przepaścią. Podziwiamy ogrom wyżłobionej przez lodowiec doliny. Z lewej strony widok dopełnia Yosemite Fall. Warto pamiętać, że wodospad jest zasilany przez topniejące śniegi i w drugiej połowie roku może go zwyczajnie nie być. Po prawej dolinę zamyka  gładka 900 metrowa ściana Half Dome’u. Jeśli uwielbiacie góry, widoki i krajobrazy to miejsce podbije wasze serca. Nie potrafię nawet za bardzo opisać jego wspaniałości, zdjęcia też tego nie oddają, ale radzą sobie lepiej niż słowa. Zerknijcie:

Magnificent Half Dome

Waterfalls: Nevada and Vernal

Favourite NP in the world

Awesome scenery

Glacier Point and the Yosemite Valley

Glacier Point

Glacier Point

The post appeared first on 1journey1life2people.com

Piękne Yosemite!

Moim zdaniem szlak łączący Sentinel Dome i Taft Point jest jednym z najpiękniejszych miejsc w parku. Choć nie rzuca się w oczy jako jedna z największych atrakcji Yosemite, to w moim prywatnym rankingu na pewno się do tego grona zalicza. Szlak rozpoczyna się na małym, łatwym do przegapienia parkingu na drodze dojazdowej do Glacier Point (w zimie droga ta może być zamknięta). Mamy do wyboru ruszyć w prawo na Santinel Dome lub w lewo na Taft Point.

Nie ma się co martwić, szlak tworzy pętle dzięki której odwiedzimy obie lokacje. Polecam skierować się najpierw w prawo. Trasa prowadzi spokojnie przez zagajniki i nic nie zapowiada wspaniałości które ukażą się naszym oczom gdy wespniemy się na Sentinel Dome. Z jednej strony widać Half Dome i dolinę Yosemite wraz z jej wszystkimi wodospadami, a z drugiej El Capitan i ginąca w oddali Merced River. Mistrzostwo świata. Zastanawialiście się kiedyś po co są wam opcja zdjęć panoramicznych? Tu znajdziecie odpowiedź na to pytanie.

Po drodze, na szlaku widać było ostrzeżenia o Pumach, Kuguarach, Lwach Górskich, jak zwał tak zwał. Mogłoby się wydawać, że na tak często uczęszczanym terenie nie występują już te drapieżniki, ale obsługa parku radzi trzymać dzieci blisko siebie. Kolejna cenna porada “if big cat attacks, fight back “.

Mountain Lion…

Czy masz lęk wysokości?

Po przejściu kolejnej mili z hakiem docieramy do Taft Pointu. To miejsce pozwoli Ci odpowiedzieć definitywnie na pytanie

“Czy tak naprawdę boję się wysokości?”.

Nie ma tu barierek (z wyjątkiem jednego 2 metrowego odcinka krawędzi) i możemy podejść tak blisko uskoku jak tylko zechcemy. Uczucie drżących kolan gdy nogi zwisają nad 300 metrową przepaścią – bezcenne. Widoki są niezapomniane. Echo odbija się wielokrotnie od ścian wąwozu zanim zginie w oddali. Świetnie prezentuje się El Capitan górujący nad przeciwną ścianą doliny. Wycieczka na Taft Point jest zdecydowanie jedną z najbardziej emocjonujących w obrębie Yosemite National Park. Dla lubiących zdjęcia polecam udać się tutaj w pierwszej połowie dnia, bo wieczorem część ujęć będziecie zmuszeni robić pod słońce. My lubimy, zatem niech przemówią one…

the art of the shadows

Sitting on the edge...

Beautiful rocks, beautiful Yosemite Valley

Are you afraid of heights?

One step forward....

Taft Point

Sentinel Dome Hike

Yosemite NP

Kayote in Yosemite

Hello There, trail to Taft point in Yosemite

The post appeared first on 1journey1life2people.com